In Driouch, een van de plaatsjes die de bus onderweg van AlHoceima naar Nador aandoet, ontmoeten we Mustafa. Hij is in de twintig en brengt zijn zomer door in het huis dat zijn ouders in deze plaats hebben laten bouwen. Al snel blijkt echter dat dit niet de plaats is waarvandaan hij zelf als peuter naar Nederland vertrok. Wanneer hij vertelt over zijn geboortedorp beginnen zijn ogen te stralen. Het ligt niet ver van hier, in de bergen. Er is geen elektriciteit, geen stromend water, maar: “daar is de stilte pas écht stil! Dat moet je eigenlijk zelf ervaren.” Dat laatste laat ik me geen twee keer zeggen Lees verder »

Vannacht waren we te gast bij het centrum voor hemodialyse in Midar, een modern gebouw, deels gefinancierd vanuit Nederland, dat behoorlijk afsteekt tegen het stoffige Midar. We sliepen in het gastenverblijf, met vijf vrouwen in een brandschone kamer met de meest luxe badkamer die ik hier totnogtoe ben tegengekomen. Midar lijkt op het eerste gezicht niet te bruisen van de activiteit, maar de bruiloft die bij de buren wordt gehouden gaat wel de hele nacht door… ’s Ochtends gaat al vroeg de wekker, de twee dames die de motor zijn achter de opzet van RifTour vliegen vandaag terug naar Nederland. In een cafeetje naast het centrum ontbijten we met Nescafé, muntthee, en broodjes met la vache qui rit of olijfolie uit een plastic kannetje.

Lees verder »